Zgodnie z projektem, budowlami będą wykonane z użyciem wyrobów budowlanych:

• obiekty wymienione w załączniku do ustawy podatkowej[2], a także instalacje i urządzenia, jeżeli stanowią wraz z tym obiektem całość techniczno-użytkową,

• części budowlane urządzeń (które jako takie nie są budowlami),

• części budowlane elektrowni wiatrowych i elektrowni jądrowych,

• fundamenty pod maszyny oraz urządzenia, odrębne pod względem technicznym od tych maszyn i urządzeń,

• przyłącza do obiektu budowlanego.

Proponowana definicja budowli przywraca nieobowiązujące od 28 czerwca 2015 r. kryterium „całości techniczno-użytkowej”. Powrót tego legislacyjnego kuriozum wydaje się być podyktowane nostalgią środowisk samorządowych, dla których kryterium to umożliwiało rozszerzanie zakresu opodatkowania.  Zmiana w tym zakresie oznacza powrót do w praktyce dowolnego ustalania zakresu opodatkowania i wykreuje spory z organami podatkowymi.

Do uznania danego obiektu za budowle nie będzie już konieczne ich wzniesienie z użyciem wyrobów budowlanych – wystarczy, że będą one wykonane z użyciem tych wyrobów. Oznacza to faktyczne rozszerzenie zakresu opodatkowania (budowla nie będzie musiała – co do zasady – powstać w procesie budowlanym; budowle będą mogły być wykonane np. w procesie produkcji).

Autorzy projektu zdecydowali się wprowadzić wykaz budowli do załącznika do ustawy podatkowej.  Zgodnie z tym wykazem, budowlą będzie m.in.: zbiornik w postaci silosu, elewatora, bunkra do magazynowania paliw i gazów oraz innych produktów chemicznych, a także inny zbiornik przeznaczony do gromadzenia materiałów sypkich, występujących w kawałkach, albo w postaci ciekłej lub gazowej, którego podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym funkcje gospodarcze jest pojemność oraz obiekt kontenerowy trwale związany z gruntem. Zmiana może oznaczać rozszerzenie zakresu opodatkowania na obiekty, które aktualnie nie powinny podlegać podatkowi.

Projekt ustawy definiuje także pojęcie trwałego związania z gruntem. Będzie nim związanie obiektu budowlanego z gruntem, które zapewnia mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, mogącym go zniszczyć, spowodować przemieszczenie lub przesunięcie się na inne miejsce. Definicja zaproponowana przez autorów projektu jest nowością i w praktyce może okazać się, że organy podatkowe będą traktować jako trwale związane z gruntem obiekty, które ze względu na wielkość i wagę nie mogą zostać przesunięte na inne miejsce bez wykorzystania specjalistycznego sprzętu, nawet jeżeli te obiekty nie będą w żaden sposób fizycznie połączone z gruntem.

Ponadto, projekt ustawy wprowadza autonomiczną, oderwaną od przepisów prawa budowlanego, definicję budynku oraz możliwość opodatkowania jako budynku części obiektów kompleksowych (np. oczyszczalni ścieków składających się z budynków i pozostałych obiektów) oraz  niejednorodnych (np. wielofunkcyjnych stadionów mieszczących w swojej bryle również wydzielone odrębne części przystosowane do pełnienia samodzielnych funkcji).

Nowe przepisy mają wejść w życie – z pewnymi wyjątkami - 1 stycznia 2025 r. Z uwagi na zbliżający się termin zakładanego wejścia w życie nowelizacji, zalecamy, aby już teraz przeanalizować możliwy wpływ nowelizacji na opodatkowanie posiadanych obiektów.

[1] Projekt z 14 czerwca 2024 r. ustawy o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ustawy o podatku leśnym oraz ustawy o opłacie skarbowej

[2] Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

W najbliższym czasie zaprosimy Państwa na webinar, podczas którego postaramy się Państwu przybliżyć zagrożenia i (być może) szanse związane ze zmianą przepisów.